Categorie archief: Nieuws

Workshop Herkennen en interpreteren van posttraumatische klachten bij vluchtelingen en niet-westerse patiënten

Arq Academy organiseert workshops voor professionals die betrokken zijn bij de zorg aan vluchtelingen (kinderen, gezinnen, alleenstaande minderjarige asielzoekers). Met name huisartsen hebben met deze groepen te maken. Hoe herken je signalen van psychotrauma bij deze doelgroep? Welke culturele factoren spelen een rol? Hoe kun je bij gebleken indicatie voor behandeling efficiënt en gericht doorverwijzen?

Doelgroep

  • Huisartsen en POH-GGZ

Doelstellingen

Na de training:
– kunnen de deelnemers signalen van psychotrauma (waaronder PTSS) bij vluchtelingen herkennen en interpreteren;
– hebben de deelnemers kennis over culturele factoren op posttraumatische klachten;
– weten de deelnemers welke verwijsmogelijkheden er zijn en kunnen eerstelijnsinterventie toepassen.

Programma

17.00 uur Inloop, koffie, soep, broodjes

17.30 uur Inleiding PTSS – achtergrond bij de situatie van vluchtelingen en niet-westerse patiënten

18.00 uur Screener: introductie en oefenen

18.45 uur Cultural Formulation Interview: toelichting en oefenen

19.15 uur Pauze

19.30 uur Interventies voor verwijzing of ter overbrugging, crisissignaleringsplan, Farmacotherapie

20.30 uur Afsluiting

Trainers

Rembrant Aarts – Psychiater Samrad Ghane – GZ-psycholoog

Workshops met Open inschrijving

We verzorgen open workshops op:
– woensdag 18 januari 2017
– woensdag 10 mei 2017
van 17.00 – 20.30 uur bij Arq Academy, Nienoord 13 in Diemen. De kosten voor de open inschrijving workshops zijn € 85 p.p.

U kunt zich aanmelden door een mail te sturen naar: info@academy.arq.org.
Telefonische informatie: 020 – 660 1970 (Arq Academy).

Accreditatie

Accreditatie wordt aangevraagd bij: Huisartsen (ABC1) en Praktijkondersteuner Huisarts – Geestelijke Gezondheidszorg (LV POH-GGZ).

“De nieuwe opleiding tot AIGT is de oude tropenopleiding niet”

“De nieuwe opleiding tot AIGT is de oude tropenopleiding niet”

Hot

De aios/arts-IGT is hot topic bleek. De zaal van 50 man was amper groot genoeg voor alle geïnteresseerden en de discussie was sprankelend – to say the least. Om 15:15 heette de sessievoorzitter Pieter van den Hombergh (huisarts, WHIG) iedereen welkom waarna Jamilah Sherally (aios-IGT, TROIE) een korte introductie over de opleiding tot AIGT gaf en het project toelichtte met het voorstel om de aios-IGT structureel mee te laten draaien in het spreekuur van de huisarts in het GCA (gezondheidscentrum asielzoekers).

Vervolgens kreeg ieder panellid twee minuten om een elevator pitch te houden over de rol van de aios/arts-IGT in het huidige vluchtelingenvraagstuk.. Koos van der Velden (hoogleraar public health aan de Radboud Universiteit Nijmegen) benadrukte het belang van het internationale perspectief van de huisarts met betrekking tot de zorg voor vluchtelingen en asielzoekers, met name in de drie velden van infectieziekten, moeder en kind zorg en psychosociale zorg. Barend Gerretsen (hoofd opleidingsinstituut IGT) refuteerde een aantal misvattingen over de opleiding tot AIGT, onder andere dat de nieuwe opleiding niet vergeleken kan worden met haar voorganger. Eveline Hund (beleidsadviseur MCA, Menzis COA Administratie) bracht een interessant perspectief aan de discussie door ook de financiële kant van de zorg voor asielzoekers te belichten en legde uit hoe dit vanuit de verzekering doorgaans zo regulier mogelijk wordt gedaan. En dat is veelal huisartsenzorg. Arno Maas (aios-IGT) sprak over het belang van internationale betrokkenheid en het op de kaart zetten van de Nederlandse AIGT en Simone Goossen (beleidsadviseur GGD-GHOR Nederland) maakte een pleidooi om niet alleen de eerstelijnszorg maar vooral ook de public health meer op de kaart te zetten.

Eens of oneens

De volgende zeven stellingen passeerden vervolgens de revue:

Stelling 1: Het zijn veelal huisartsen met affiniteit voor de tropen die kiezen voor werk in het AZC; stelling 2: Een stage in de eerste lijn (al dan niet in het AZC) zou een verplicht onderdeel moeten zijn van de opleiding tot AIGT; stelling 3: De aios-IGT is niet vergelijkbaar met de HAIO qua inzetbaarheid in het AZC; stelling 4: Tropenervaring is van meerwaarde voor het werk van de huisarts in een AZC; stelling 5: Kennis van huisartsgeneeskunde is van essentieel belang voor het werk van de AIGT in de tropen; stelling 6: De AIGT wordt opgeleid om in het buitenland zorg te verlenen aan vluchtelingen, niet hier in Nederland, en stelling 7: Het profiel AIGT zou samen met het profiel TB-arts en profiel infectieziekten op moeten gaan in een breed specialisme bij de KAMG te weten “Arts Maatschappij en Global Health”.

Er werd gestemd. En de verschillende geluiden vanuit de zaal benadrukten maar weer eens dat de AIGT een dynamische beroepsgroep is waarbij ook de opleiding continu in ontwikkeling is. Er was geen enkele stelling waar men het unaniem over eens was, wat leidde tot een zeer boeiende, interessante en soms ietwat onstuimige discussie. Samengevat laat de discussie zich als volgt beschrijven:

Arts met een brede blik

Alhoewel waarschijnlijk sterk bevooroordeeld, heerste er duidelijk het sentiment dat de AIGT van toegevoegde waarde was. In het buitenland en op eigen bodem. De term culturele competenties werd herhaaldelijk genoemd. Door de aard van de opleiding en vooral ook door de ervaring in het buitenland ontwikkelt de AIGT een zeer brede en maatschappelijk bewuste blik die verder rijkt dan louter de kliniek. Hier heeft ook het Nederlandse zorgstelsel baat bij.

Het werk van de AIGT in het buitenland

In low resource settings is de AIGT in feite een soort ‘huisarts-plus’. Kennis van eerstelijnsgeneeskunde en ervaring met primary health care (in tegenstelling tot de huisartsengeneeskunde) werd – vooral door de AIGT’ers met ervaring in deze werkomstandigheden – als een belangrijk onderdeel van de opleiding beschouwd. Velen hadden het in hun eigen opleiding gemist. De artsen in opleiding waren het hierover niet altijd even eens met elkaar. Daar waar de één het als toegevoegde waarde zag beargumenteerde de ander dat de opleiding al lang genoeg was en dat we niet moesten pretenderen van alle markten thuis te zijn; de kracht van de AIGT lag immers in die tweedelijns zorg. En was een stage bij de interne geneeskunde dan niet een beter alternatief? Overigens is de opleiding ook zodanig aangepast dat aspecten van de eerstelijnsgeneeskunde (zoals palliatieve zorg) inmiddels onderdeel zijn van het curriculum.

Niche van de AIGT bij terugkomst

De zaal was het unaniem eens dat AIGT’ers over het algemeen affiniteit hebben met de vluchtelingenproblematiek en in het verlengde hiervan het vaak huisartsen met ‘tropenervaring’ zijn die zorg aan asielzoekers en migranten leveren. Exacte cijfers van dit percentage hebben we echter nog niet. De toekomstige arbeidsmarkt voor de AIGT bij terugkomst moet zich nog bewijzen, waarbij het van belang is de oude tropenarts niet te vergelijken met de nieuwe AIGT. Ervaring in het buitenland is een cruciaal onderdeel van de carrière (dan wel competentieontwikkeling) van de AIGT, echter deze kersverse profielarts zou in de Nederlandse setting ook een specifieke rol moeten vervullen en hiaten in zorgbehoeftes moeten aanspreken zoals alleen een AIGT dat kan. Dit tevens met oog op de verhouding tussen de duur van de opleiding en gemiddelde tijd dat tegenwoordig in het buitenland wordt doorgebracht, wat fors is afgenomen ten opzichte van het verleden.

Deze speciale rol lijkt nog niet geheel uitgekristalliseerd. De migrantenzorg werd geopperd. Er werd gesproken over kortere periodes in het buitenland gedurende het werkende leven van de AIGT. En er werd gefilosofeerd over een nieuw profieltype: de Arts Maatschappij en Global Health. Met oog op de toekomst, waarbij preventieve zorg meer op de voorgrond zal staan en internationale ontwikkelingen, zoals de vluchtelingencrisis, ook Nederland niet links zullen laten liggen.

 Concluderend

We waren nog lang niet uitgepraat en de discussie was verre van gesloten. Maar het was 16:30 en de timekeepers van het congres waren streng. De sessie onderstreepte het grote nut van de AIGT. De uiteindelijke combinatie AIGT plus een specialisme (ook huisarts, AMG, etc.) lijkt nog steeds goud. En de discussie leek het begin van een nieuwe oriëntatie op een spannende vernieuwde opleiding tot Global Health arts.

Tweede Kamer, maak vergoeding tolkentelefoon mogelijk

Bron: knmg.nl

(Huis)artsen, apothekers, psychologen, tandartsen, verloskundigen, de GGZ én de GGD, roepen de Tweede Kamer op om zo snel mogelijk de vergoeding van de tolkentelefoon voor vluchtelingen mogelijk te maken.

Zorgverleners in het hele land ervaren problemen bij het verlenen van zorg aan vluchtelingen, omdat ze geen gebruik kunnen maken van de tolkentelefoon. Die is nodig om de juiste zorg te kunnen bieden op een veilige manier. Zorgpartijen vragen de Tweede Kamer om bij de begrotingsbehandeling 2017 in te zetten op een structurele vergoedingsregeling.

Voorstel GroenLinks en D66

Politieke partijen GroenLinks en D66 zetten zich al langere tijd in voor goede zorg voor vluchtelingen en hebben een wijzigingsvoorstel ingediend op de begroting 2017. Zij stellen een structurele vergoedingsregeling voor en maken hiervoor twintig miljoen euro vrij. Voor dit voorstel moet nu een Kamermeerderheid worden gevonden.

Recht op goede zorg

Naar schatting hebben rond 50.000 vluchtelingen in 2015 asiel aangevraagd in Nederland. Veel gemeenten hebben te maken met een verhoogde toestroom van vluchtelingen, die vanuit de opvang in de gemeente komen wonen. Mensen die bij aankomst allemaal een dokter nodig hebben. Veel artsen en andere zorgverleners melden ons de problemen die zij ervaren bij het verlenen van zorg aan deze groep, doordat zij geen gebruik kunnen maken van de tolkentelefoon. Goede communicatie is onvoldoende mogelijk zonder tolkentelefoon.

Zorgverleners achten het van groot belang dat juist deze groep kwetsbare mensen, die nieuw in een gemeente komen wonen en naar een zorgverlener moeten, gebruik kunnen maken van de tolkentelefoon. Dat is de enige manier waarop veilig zorg verleend kan worden. Zo krijgt de patiënt optimale zorg en loopt de zorgverlener niet onnodig het risico een medische fout te maken omdat de communicatie tekortschiet.

Achtergrond

In 2012 is de vergoeding voor tolkendiensten in de zorg afgeschaft. Een maatregel die relatief weinig opleverde, maar wel veel schade berokkent. De huidige tolkenregeling geldt alleen voor slachtoffers van mensenhandel, asielzoekers in opvangcentra en vrouwen in de maatschappelijke opvang.

6 accreditatiepunten voor Tropenartsen Carriere Dag 2016

6 accreditatiepunten voor Tropenartsen Carriere Dag 2016

Op zaterdag 19 november wordt weer de jaarlijkse tropenartsen carriere dag georganiseerd in het LUMC. Dit jaar zijn er voor het eerst 6 accreditatiepunten te verdienen!

Het thema dit jaar is “Op de vlucht… ” waarbij het thema vluchten in een breed perspectief zal worden geplaatst: van vluchten voor natuurgeweld en oorlog, tot vluchten voor jezelf of het Nederlands zorgsysteem.

Met als sprekers oa Drs. Menno de Bree (docent medische ethiek en filosofie Rijksuniversiteit Groningen), Drs. Ellen Bosnak (over Global Mental health) en Jetske Duncker namens Artsen Zonder Grenzen, zullen aan het woord komen.

Kijk voor ons volledig programma op onze website: https://tropenartsencarrieredag.wordpress.com/

Of bezoek onze facebookpagina https://www.facebook.com/TCD2016/?fref=ts

Aanmelden kan door een mail te sturen naar aanmeldenTCD2016@gmail.com, de kosten van een kaartje bedragen 25,- euro (inclusief heerlijke Surinaamse lunch).

We hopen u allen de 19de november te verwelkomen.

Met vriendelijke groet,

De TCD commissie 2016:
Sanne Leenders, Jan-Henk Dubbink, Marieke Simmelink, Leontien van Ravesteyn
Perijne Vellekoop, Lam Trang, Valerie Harskamp, Erik Wehrens

 

 

WHIG nieuwsbrief 2016-03

De WHIG nieuwsbrief is er weer!

Deze nieuwsbrief komt 4x per jaar en bevat rubrieken als:

  • nieuws uit de WHIG
  • nieuws van andere gremia (DIGH, Pharos, WES LOVAH, NVTG, Stichting Bootvluchteling)
  • Tropen- en andere ervaringsverhalen
  • Leuk om te lezen
  • Agenda

Kijk op onze website  of http://whig.nl/whig-nieuwsbrief-2016-03/

of stuur een mail naar info@whig.nl om je aan te melden!

 

Stichting bootvluchteling zoekt tijdelijke waarneming!

Wil jij ook een unieke (werk)ervaring als (huis)arts? 

Meld je dan aan om minimaal 10 dagen als huisarts (in opleiding) te werken 

met Stichting Bootvluchteling voor de vluchtelingen op Lesbos! 

Waar: Lesbos, Griekenland. Zowel in het vluchtelingenkamp Moria (verblijfplaats van ruim 3000 vluchtelingen) als in het Silverbay Hotel (verblijfplaats van ruim 200 kwetsbare vluchtelingen) worden dagelijks spreekuren gedraaid door artsen en verpleegkundigen van Stichting Bootvluchteling.

Wanneer: Minimaal 10 dagen in de maanden juli of augustus 2016 (met name vanaf 8 juli)

Wat: Stichting Bootvluchteling biedt momenteel (semi)acute huisarts- geneeskundige zorg aan de meest kwetsbare vluchtelingen op Lesbos. Denk hierbij aan astma-exacerbaties, epileptische insulten en angina pectoris, maar ook aan kinderen met koorts, verkoudheden en paniekaanvallen. Bij vraag naar chronische zorg wordt (met een goede verwijsbrief) verwezen naar samenwerkende hulporganisaties (zoals Médecins du Monde en Caritas Hellas).

Waarom: De zorgvraag van de vluchtelingen op Lesbos is de laatste maanden verschoven van spoedeisende zorg bij bootlandingen (vluchtelingen verbleven slechts een aantal dagen op Lesbos) naar acute en chronische zorg in kampen en andere accommodaties (vluchtelingen verblijven nu vaak al weken- tot maandenlang op Lesbos). Om deze zorgvraag te kunnen beantwoorden is de nood voor huisartsen op Lesbos groot.

Onkosten: Stichting Bootvluchteling werkt met vrijwilligers. Zij financieren hun eigen onkosten, waarbij Stichting Bootvluchteling zorgdraagt voor goedkope accommodatie en maaltijden op Lesbos.

Wat krijg je er voor terug?

–       Een unieke werkervaring!

–       Werken in een inspirerend team van medici en niet-medici

–       De kans medische hulp te bieden aan de slachtoffers van de grootste vluchtelingencrisis van deze tijd

–       Werken op een prachtig eiland met heerlijk weer

Ben je enthousiast geworden?

Neem voor meer praktische informatie of persoonlijke ervaringen contact op met Reina Timmer, huisarts en ervaren vrijwilliger voor Stichting Bootvluchteling op Lesbos.

Mail naar reinatimmer@hotmail.com of bel naar 0031-642268707.

Opening WONCA 2016

Opening WONCA 2016:

Michale Kidd benadrukt het belang van de huisarts in de sustainable development goals, en met name in het leveren van comprehensive, continuous health care for all and all ages.wonca 2016

De WONCa vindt dit jaar plaats van 15-18 juni in Kopenhagen.

Professor Michael Kidd is the president of the World Organization of Family Doctors (WONCA).  Michael is an Australian family doctor, primary care researcher, medical educator and author. He is the Dean of the Faculty of Medicine, Nursing and Health Sciences at Flinders University.  He is a past president of the Royal Australian College of General Practitioners and was previously Professor of General Practice at The University of Sydney. He is a council member of the Australian Government’s National Health and Medical Research Council, and is a member of the board of Australia’s national mental health initiative, beyondblue.

Kijk hier voor het abstract

WES: Nieuwe hosts gezocht voor de Hippokrates exchange

Een uitwisseling is de gelegenheid voor u als huisarts en de buitenlandse haio/jonge huisarts om van elkaars visie te leren en om inzicht te krijgen hoe de eerstelijns gezondheidszorg in andere Europese landen is georganiseerd. Via de Werkgroep Europese Samenwerking, onderdeel van de LOVAH, worden deze uitwisselingen geregeld. Als host ontvangt de huisarts de buitenlandse HAIO in de praktijk voor een meeloop stage, het is niet de bedoeling dat ze zelf patiënten zien of ingrepen doen.  De begeleiding mag samen worden gedaan met andere collegae of een derde jaars HAIO. De duur van de stage varieert tussen de 1 en maximaal 4 weken (meestal gaat het om een stage van 2 weken), u kan zelf uw voorkeur aangeven. Tevens is er geen verplichting aan hoe vaak u mee doet, dat verschilt per huisarts. Nu kunnen wij deze uitwisselingen alleen realiseren door huisartsen die het leuk zouden vinden om host te zijn voor een buitenlandse HAIO. We zijn hard opzoek naar nieuwe hosts. Lijkt het u leuk om deel te nemen aan de uitwisselingen van de Hippokrates exchange, meldt u dan nu aan! Meer informatie over de Hippokrates exchange kunt u ook vinden op http://vdgm.woncaeurope.org/content/about-hippokrates. Voor vragen en/of aanmelden kunt u mailen naar hippokratesnl@lovah.nl

 

 

 

 

Collaborating family physicians ensuring that the future ‘Rwanda health work force’ is competent in community medicine concepts

Dr. Namatovu Jane Frances HoD Family Medicine Makerere University (Uganda) and Assoc. Prof. Mieke Visser (University of Rwanda)

Many medical schools on the African continent are offering the shortest time possible, five years, to medical students to grasp the vast amount of knowledge, varied clinical skills and the acceptable attitudes needed to function competently in a primary care setting following their graduation. The reality is that this is very little time and therefore many concepts are merely introduced hoping that the students in their future professional lives as lifelong learners, will expound on them. The additional desired skills and attitudes related to these important concepts are hoped to be acquired through apprenticeship with professional mentors and continuous professional development (CPD) that the Rwandan Ministry of Health is starting to emphasize lately. The University of Rwanda (UR) is not an exception to this scenario.

However the Discipline of Primary Health Care (PHC), College of Medicine and Health Sciences, University of Rwanda (UR), has been committed to deliver a social and community medicine training (SOCOMED) for 5th year medical students that exposes students to the community health needs of the Rwandan community by eg visiting community health workers, social home visits, attending NCD clinics and practicing health education within communities. This training gives students the ability to understand the impact of social determinants of health, community factors that influence health, and the prevalence and severity of disease that their patients present with at the clinical setting, as well as vice versa, how disease influences the social situation of the patient. The 4 weeks training is given throughout the year to the medical students in groups of 10 -12 students, since 2012 with support of the NGO Partners in Health (PIH) and since 2015 with the fulltime – logistic, financial and human resources – support of PIH at their training site of Rwinkwavu and in Kigali.

To prepare the students to this training, there is in the curriculum of the Rwandan medical students, who are presently in their fourth year of studies, a two weeks course, Community Medicine. This course is taught mainly by family physicians at the UR under the responsibility of the Discipline of PHC. The overall objective of this course is to lay the foundation of knowledge and attitudes regarding population based medical care at the community level. The teaching methods that are used to deliver the course depend on the innovativeness of the faculty. The University of Rwanda like many other tertiary institutions on the African continent, is grappling with the issues of human resources. The coordinating honorary faculty of this course, Associate Professor Mieke Visser, Discipline of PHC, UR, who herself is part-time sponsored by Partners in Health, had to therefore think out of the box in order to attract colleagues in the field of primary care to assist in the effective delivery of the course to the young medical students who are the future health workforce of Rwanda.

The East African Inter-University Council, Partners in Health and the private Dutch Peter Manschot fund were found to be supportive to this course and provided tickets, transport costs and a small stipend for the lecturers.

This allowed that this year in March (11th to 24th) 2016 there were five family physicians lecturers with a vast wealth of experience in primary care in East Africa, from the Netherlands, honorary Associate Professor Mieke Visser, honorary Associate Professor Maaike Flinkenflogel, HoD Discipline PHC, UR and Dr. Marian Holtland, Lecturer FM Moi University, Kenya, Rwanda: Dr. Vincent Cubaka, honorary Lecturer and PhD student at UR, Sweden: Dr. Eva Arvidsson, honorary Associate Professor, UR and Uganda: Dr. Jane Frances Namatovu, HoD FM Makerere University, Uganda. The course coordinator also ensured that local content experts participated so that the course is contextual and these included: Dr. Claude Uwamungu, Dr. Vincent Karamuka and Mr. Edouard Munyamaliza who lectured and emphasized the country’s issues on non-communicable disease management, palliative care and domestic violence respectively.

During the planning sessions for the course the following teaching methods were agreed to be used: lectures, group discussions, self-directed learning, roleplays, and eLearning. The eLearning complemented the self-directed learning very well because the faculty were able to share important literature and useful sites with the learners.

The team of family physicians delivered sessions in the following areas; primary health care (PHC), health systems, community oriented primary care (COPC), community health development, basic concepts in clinical epidemiology, depression in the community, how to read a scientific article, social determinants of health, communication techniques and consultation skills, health promotion and disease prevention, behavioral change and health education, occupational and environmental health, palliative care and last but not least ‘The desired Rwandan doctor’.

 

Every day was crowned by two student group presentations on scheduled topics that had been given to them earlier on in the week to prepare. This allowed them to practice in a safe learning environment what they had learnt in the session on communication techniques. Each group received constructive feedback from both the peers and the faculty. According to the valuation of the two weeks long sessions, the students were very impressed by this innovation.

The statutory University assessment format is both continuous (progressive) and summative. The continuous assessment was done on a daily basis from both their attendance and group presentations, the summative assessment comprised of a written exam that was set by all the above faculty.

Thanks to the Inter-University collaboration it was possible to give in a short period of 2 weeks the students an high standard course in a wide range of community health topics, in which they participated actively. Moreover, this collaboration of the family physicians was very informative for the members involved, it allowed them to share their strengths and weaknesses in their own parent institutions. 2 members from Kenya and Uganda had also a chance to visit the PIH Rwinkwavu training site.

Therefore the constructive way forwards for the different parties is to continue to proactively tap into each other’s strengths so that the discipline of Family Medicine/ Primary Care parse is moved forward especially on the African continent. For instance, an exchange program for the different institutions during the students’ elective period would increase the community of practice in the area of primary care and hence mentorship. Also the primary care research agenda can be strengthened through continued collaboration in order to increase the visibility of family medicine/primary care through publications of the research work in peer reviewed journals. Mentorship in research through a PhD program in family medicine/primary care is a glaring weakness that needs attention from all fronts i.e. competent supervisors or PhD mentors, funding and protected time from the potential eligible faculty.